100 εκεί; Εδώ School Billy!

2013 - Σεπ Posted by give the kids 0 comments

100 εκεί; Ναι, με ακούτε; Παρακαλώ θέλω να κάνω μια καταγγελία.

Πώς; Ναι, ναι, σοβαρά σας μιλάω. Τι σημαίνει είμαι πολύ μικρός; Ναι μικρός είμαι, αλλά τι δηλαδή δεν μπορώ να κάνω μια καταγγελία;

Ακούστε με, σας παρακαλώ. Θέλω να σας δηλώσω πως χθες στο σχολείο υπέπεσα σε 2 αδικήματα. Πρώτον δάγκωσα ένα παιδάκι. Και δεύτερον είπα σε ένα άλλο παιδάκι, στο Χριστόφορο συγκεκριμένα, να φύγει από κοντά μου γιατί ήθελα να παίξω μόνος μου.

2013-04-14 21.06.03

Πώς; Δεν είναι αυτά αδικήματα; Μα φυσικά και είναι. Είμαι ένοχος και πρέπει να έρθετε να με συλλάβετε. Ναι, αυτό που ακούτε, ελάτε να με συλλάβετε και να με ρίξετε σε μια… παιδική χαρά για να πληρώσω.

Μα βέβαια το έχω μετανιώσει. Με επέπληξε και η δασκάλα μου, κάτι μου πε ότι δεν είμαι πολύ ευγενικός, αλλά δεν το κατάλαβα και καλά, πάντως να, εδώ μου έκατσε. Εννοείται πως έχει δίκιο και καλά έκανε, αλλά να αυτό δεν φτάνει. Πρέπει να καταλάβω γιατί το έκανα. Αλλιώς τι νόημα έχει;

Ναι, ναι, θέλω να καλέσω και το δικηγόρο μου. Θα πω στη μαμά δηλαδή να έρθει, γιατί αυτή είναι η δικηγόρος μου, μιας και όλο προσπαθεί να αποτρέψει τα χειρότερα. Με ρώτησε κι αυτή γιατί κάνω έτσι κακά πράγματα, αλλά δεν ήξερα τι να της απαντήσω. Τα μόνα κακά πράγματα που κάνω τα αφήνω στο γκιο γκιο μου.

Βέβαια, κατάλαβα τι εννοούσε, αλλά πώς να της εξηγήσω τα αυτονόητα; Πως δηλαδή κι εγώ άνθρωπος είμαι και με όλο αυτό το νέο σκηνικό του σχολείου, λιγάκι τα έχω χαμένα και μπορεί να κάνω ακατανόητα πράγματα, μα λογικά για μένα. Δεν είμαι βέβαια τόσο πεσμένος όσο την προηγούμενη εβδομάδα, τώρα ξυπνάω και δεν κλαίω, αλλά όσο να ναι, δεν μου αρέσει να φεύγω από το σπίτι, τώρα που έχουμε και καινούριο μικρό γατάκι, θέλω όλο να παίζω μαζί του. Γατάκι είπα και θυμήθηκα, χθες που πήγαμε στο σούπερμαρκετ, μας ρώτησε η κοπέλα εκεί στο ταμείο αν έχουμε καρτούλα, η μαμά απάντησε «όχι», μα εγώ πετάχτηκα και της είπα, «μα έχουμε γατούλα, μαμά». Παράκουσα βλέπετε, με τόση κούραση τι να κάνω ο άνθρωπος.

Συγγνώμη, για τη φλυαρία. Α, δεν σας πειράζει. Πειράζει εμένα όμως γιατί δεν είναι η «καρτουλογατούλα» το θέμα μας.

Μα θα συνηθίσω, το ξέρω. Να, χθες που με ρώτησε η μαμά τι λέω όταν μπαίνω στην τάξη το πρωί, της λέω πως κάποιες φορές λέω «καλημέρα» και κάποιες άλλες «γεια». Αυτό δεν σημαίνει ότι εγκλιματίζομαι σιγά σιγά;

Να, βλέπετε, το είπα και μόνος εγκλιματίζομαι; Τι αυτό δεν βγαίνει από το εγκληματίας; Ε, μα τι γλώσσα είναι αυτή; Ακούγεται το ίδιο και είναι άλλο;

Δεν σας άκουσα; Τι να πάω τώρα να ξαπλώσω και όλα θα πάνε καλά; Ναι, βέβαια καλά θα πάνε. Απλά, κύριε όργανο, πρέπει να συνηθίσω.

Εντάξει, αφήστε μην έρχεστε. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, καλό είναι το σχολείο, έχει κι αυτό παιδική χαρά.

Μάκια.